Szlak architektury drewnianej: Kończyce Wielkie

31.05.2015

Zabytkowy, drewniany kościół w Kończycach Wielkich (położonych w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim), pochodzi z 1777 roku. Jest to największy drewniany kościół położony na Śląsku Cieszyńskim. Historia jego powstania jest ciekawa. Zachowany kościół powstał w miejscu starego kościółka z XVII, który podczas trzyletniej budowy nowego obiektu, mieścił się wewnątrz, tzn. żeby na czas budowy nie stracić miejsca kontemplacji, mieszkańcy zbudowali nowy kościół wokół starego, a następnie, po jego ukończeniu, rozebrali ten niepotrzebny. 

Budowla ma konstrukcję zrębową i przykryta jest gontem. Najstarszą częścią konstrukcji jest wieża, zakończona barokowym hełmem i latarnią, kryjąca w sobie dzwony pochodzące z XV, XVI i XVII wieku.

Patronem kościoła jest św. Michał Archanioł, którego postać przedstawiona jest na ołtarzu głównym, oprócz którego, znajdują się jeszcze dwa mniejsze ołtarze. Wewnątrz mieści się ambona pochodząca z XVIII wieku, liczne rzeźby, figury czy żyrandole, zdobione złotymi elementami – jak na styl barokowy przystało. Natomiast kościół umiejscowiony jest na wzgórzu, w otoczeniu zielonego terenu i niewielkiego, starego cmentarza.

Podsumowując: Większość obejrzanych przez nas drewnianych kościołów prezentuje bardzo bogate wnętrze, które rozprasza uwagę. Przecież zbędne są wszelkie figury, rzeźby, złocenia, kryształy czy drogocenne materiały. Nie są one potrzebne do kontemplacji, która powinna stanowić główny cel odwiedzin kościoła. W końcu świątynia powinna stanowić miejsce wyciszenia i skupienia umysłu, a nie oświadczać wszem i wobec, jaka jest wspaniała, bogata i drogocenna. Bogu i innym istotom niematerialnym, nie są potrzebne świecidełka i błyskotki. Więc jaki jest cel ukazywania przepychu w kościołach?

Nasza ocena: 5/10 🙂

Dodaj komentarz