Szlak architektury drewnianej: Kończyce Wielkie

31.05.2015

Zabytkowy, drewniany kościół w Kończycach Wielkich (położonych w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim), pochodzi z 1777 roku. Jest to największy drewniany kościół położony na Śląsku Cieszyńskim. Historia jego powstania jest ciekawa. Zachowany kościół powstał w miejscu starego kościółka z XVII, który podczas trzyletniej budowy nowego obiektu, mieścił się wewnątrz, tzn. żeby na czas budowy nie stracić miejsca kontemplacji, mieszkańcy zbudowali nowy kościół wokół starego, a następnie, po jego ukończeniu, rozebrali ten niepotrzebny. 

Budowla ma konstrukcję zrębową i przykryta jest gontem. Najstarszą częścią konstrukcji jest wieża, zakończona barokowym hełmem i latarnią, kryjąca w sobie dzwony pochodzące z XV, XVI i XVII wieku.

Patronem kościoła jest św. Michał Archanioł, którego postać przedstawiona jest na ołtarzu głównym, oprócz którego, znajdują się jeszcze dwa mniejsze ołtarze. Wewnątrz mieści się ambona pochodząca z XVIII wieku, liczne rzeźby, figury czy żyrandole, zdobione złotymi elementami – jak na styl barokowy przystało. Natomiast kościół umiejscowiony jest na wzgórzu, w otoczeniu zielonego terenu i niewielkiego, starego cmentarza.

Podsumowując: Większość obejrzanych przez nas drewnianych kościołów prezentuje bardzo bogate wnętrze, które rozprasza uwagę. Przecież zbędne są wszelkie figury, rzeźby, złocenia, kryształy czy drogocenne materiały. Nie są one potrzebne do kontemplacji – głównego celu przybycia do kościoła. W końcu świątynia powinna stanowić miejsce wyciszenia i skupienia umysłu, a nie oświadczać wszem i wobec, jaka jest wspaniała, bogata i drogocenna. Bogu i innym istotom niematerialnym, nie są potrzebne świecidełka i błyskotki. Więc jaki jest cel ukazywania przepychu w kościołach?

Nasza ocena: 5/10 🙂

Dodaj komentarz